donderdag 7 januari 2010

2012

In twee woorden: prachtig ongeloofwaardig.

De hele film heb ik in een deuk gelegen, zo grappig was ie. Niet dat er iets mis was met de special effects, hoor. Die waren echt super! Als de wereld echt zou vergaan in 2012 zou het er vast zo uitzien. De film was ook gewoon een standaard rampenfilm: heel erg voorspelbaar, ongeloofwaardig en met de nodige drama.

Nee, wat ik grappig vond was het ongeloofwaardige verhaal van de schrijver die zijn gezin (ex-vrouw, 2 kinderen en nieuwe vriend van ex-vrouw) probeert te redden van de ondergang. Met de auto vluchten ze, de wereld stort een halve meter achter hen in, de hele stad zakt in elkaar, maar daar komen ze zonder schade doorheen (alleen de auto is een beetje kapot). Vervolgens stappen ze in een vliegtuig (de piloot is overleden, maar gelukkig kan Nieuwe Vriend Van Ex-Vrouw een beetje vliegen) en vliegen ze net op tijd weg. Onderweg moeten ze een paar keer overstappen en iedere keer redden ze het nog net. En net als ze denken dat ze veilig zijn, blijkt het nog mis te gaan.

Natuurlijk is er ook de drama, die in iedere rampenfilm zit. En daar stoorde ik me helaas aan (net als bij alle rampenfilms, eigenlijk). Natuurlijk snap ik het dat er wat doden moeten vallen tussen de hoofd- en bijpersonen. Maar er zaten er toch een paar tussen die nutteloos waren; het voegde niets toe aan het verhaal.

Maar uiteindelijk was het een aardige film, waar ik erg om kan lachen.