Mensen zijn gek...

Mensen kunnen soms heel raar doen. Vooral in de trein.

Afgelopen dinsdag zat ik in de trein, op weg naar school. Vlak bij Utrecht liep ik alvast naar boven om in de gang te wachten. Er stonden al wel wat mensen, dus ik stond op de bovenste trede van de trap. De trein stopte voor het station. Rood sein.
Na een paar minuten komt er een chagrijnige vrouw naar boven stormen, klopt op de deur van de machinist en begint te klagen dat ze al een half uur te laat was en nu weer haar overstap mist, waardoor ze nog een half uur te laat komt. Alsof de machinist er wat aan kan doen! Snapt ze dan niet dat een trein, net als een auto of fiets, niet door rood mag rijden? En ik vraag me af waarom ze dan niet een half uur eerder vertrekt, zoals ik meestal ook doe. Dan weet je tenminste zeker dat je op tijd komt.

En afgelopen woensdag, toen ik bij mijn moeder had gegeten en weer op weg was naar huis, rond een uur of 10 zat ik in de trein, was het weer raak. Ik was verkouden geweest en ik had nog steeds last van mijn keel. Dus ik hoestte. Helemaal niet erg, lijkt mij.
Maar opeens stond een man op, een paar bankjes voor me, zei wat in mijn richting wat ik niet kon verstaan, en stampte al vloekend de coupé uit, liep de trap af en ging daar zitten mokken. Hij liep met een stok, dus erg prettig moet dat niet zijn geweestvoor hem. Het meisje in het bankje aan de andere kant van het pas keek me vragend aan. Ik keek haar vragend aan. Een echt "wat is hier aan de hand?"-moment.
Haar vriend liep naar beneden om te kijken wat er nou was. Hij kwam terug, en ging wat met het meisje praten in een taal die ik niet ken.
Even later komt de man weer terug. Het meisje en de jongen waren nog altijd aan het praten. De man maakte een serie geïrriteerde geluiden, waarna hij weer opstond en wegstampte. Ik wisselde weer een blik met het meisje, en we pratten even over wat een rare meneer dat was. Die had dus echt even in een stiltecoupé moeten gaan zitten...